Η ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΡΑΣ

 Η ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΡΑΣ (Εικονογράφηση: WALTER CRANE, Εκδόσεις: GEORGE ROUTLEDGE AND SONS, 1874)

Ήταν κάποτε ένας πλούσιος έμπορος που έχασε όλη του την περιουσία και αναγκάστηκε να μετακομίσει

σε ένα ταπεινό σπίτι στην εξοχή μαζί με τις κόρες του. Η μικρότερη, η Πεντάμορφη, ξεχώριζε όχι μόνο για την ομορφιά της, αλλά και για την αγνότητα της καρδιάς της. Όταν ο πατέρας της ξεκίνησε ένα ταξίδι με την ελπίδα να σώσει ό,τι είχε απομείνει από το εμπόριό του, η Πεντάμορφη του ζήτησε ως μοναδικό δώρο ένα κόκκινο τριαντάφυλλο.

Στον δρόμο της επιστροφής, ο έμπορος έχασε την πορεία του μέσα σε μια άγρια καταιγίδα και βρήκε καταφύγιο σε ένα μαγεμένο, επιβλητικό παλάτι. Αν και δεν συνάντησε κανέναν, βρήκε τραπέζια γεμάτα

«A Dance Around the Moon

Το έργο «A Dance Around the Moon» (Ένας χορός γύρω από το φεγγάρι), φιλοτεχνημένο γύρω στο 1880 από τον Βρετανό εικονογράφο CHARLES ALTAMONT DOYLE (πατέρα του διάσημου συγγραφέα του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ), αποτελεί έναν από τους πιο γοητευτικούς και ταυτόχρονα μελαγχολικούς σταθμούς της βικτωριανής φανταστικής τέχνης. Ο Ντόιλ, ο οποίος

Η Τζαζ Μπάντα Από το Το Μαγικό Δάσος (1921)

Ανάλυση της εικόνας

Η υπέροχη αυτή εικονογράφηση της Ίντα Ρέντουουλ Ουθγούεϊτ (Ida Rentoul Outhwaite) μάς μεταφέρει σε έναν αιθέριο, μικροσκοπικό κόσμο όπου η φύση ζωντανεύει μέσα από τη φαντασία.

• Το μουσικό σύνολο: Στο κέντρο της σύνθεσης, μια παρέα από ανθρωπόμορφα βατράχια και ξωτικά έχουν στηθεί σαν μια κανονική ορχήστρα τζαζ, παίζοντας ασυνήθιστα όργανα φτιαγμένα από υλικά του δάσους. Ένας μουσικός φυσάει με επιδεξιότητα ένα μακρύ, λεπτό καλαμένιο πνευστό, ενώ άλλοι συμμετέχουν κρατώντας αυτοσχέδια έγχορδα.

ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ

 ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΓΚΡΙΜ

Ζούσε κάποτε μια ηλικιωμένη βασίλισσα, της οποίας ο σύντροφος είχε χαθεί από χρόνια στα σκοτεινά μονοπάτια της αιωνιότητας. Είχε μια κόρη μοναχοκόρη, που ήταν λες κι είχε σμιλευτεί από φως και κρύσταλλο, η οποία, όταν άνθισε η νιότη της, δόθηκε με ιερό λόγο σε έναν πρίγκιπα που βασίλευε πέρα από τα μακρινά βουνά, σε μια χώρα ομιχλώδη και άγνωστη.

Καθώς η ώρα του αποχωρισμού πλησίαζε κι η κόρη ετοιμαζόταν να διαβεί τα σύνορα του κόσμου της, η βασιλομήτωρ τής ετοίμασε προικιό βασιλικό και ακριβό: χρυσαφικά που αστραφτούσαν σαν το πρωινό άστρο, ασημικά, σκεύη τιμαλφή, και θησαυρούς αμέτρητους που άρμοζαν σε βασιλική ψυχή. Της χάρισε ακόμη μια υπηρέτρια για σύντροφο στο δρόμο και της έδωσε για στήριγμα ένα άλογο μοναδικό, τον Φαλάντα, που η λαλιά του έμοιαζε με ανθρώπινη και η καρδιά του γνώριζε τα

Η ΝΕΡΑΪΔΑ ΤΟΥ ΑΝΘΟΥ ΤΗΣ ΜΗΛΙΑΣ, ΠΕΡ. 1934

 

CICELY MARY BARKER

Ψηλά στο δέντρο σάς βλέπουμε, μωρά των ανθών, Όλο ροζ και λευκό· Πιστεύουμε πως πρέπει να υπάρχουν νεράιδες να σας προστατεύουν Από την παγωνιά και τον μαρασμό, Μέχρι που, κάποια ανεμώδη μέρα, σε παρασύρματα πετάλων, Θα πάρετε την πτήση σας.

Θα πετάξετε μακριά! Μα αν περιμένουμε με υπομονή, Κάποια μέρα θα βρούμε Εδώ, στη θέση σας, ολοκληρωμένα και ώριμα, τα μήλα Που αφήσατε πίσω – Ένα δώρο εκλεκτό

ΑΓΟΡΙ ΙΠΠΕΥΕΙ ΝΕΡΑΪΔΟΑΛΟΓΟ

 Αυτή η εικονογράφηση της GERTRUDE ALICE KAY από το 1918 αποπνέει μια μαγική, απόκοσμη

ατμόσφαιρα, αποτυπώνοντας την ουσία των παλιών λαϊκών θρύλων. Το γαλάζιο άλογο μοιάζει να αιωρείται σχεδόν πάνω από το έδαφος, ενώ οι μικροσκοπικές μορφές των ξωτικών και των νεράιδων προσδίδουν μια παιχνιδιάρικη αλλά και μυστηριώδη δυναμική στη σκηνή.

Η λεπτομέρεια με τους «Νεραϊδοκόμπους» είναι ιδιαίτερα γοητευτική, καθώς αναφέρεται στην παλιά δοξασία ότι οι νεράιδες επισκέπτονται τους στάβλους τη νύχτα για να πλέξουν τις χαίτες των αλόγων, αφήνοντας πίσω τους περίπλοκους κόμπους που ήταν αδύνατο να λυθούν από ανθρώπινο χέρι.

---

ΑΓΟΡΙ ΙΠΠΕΥΕΙ ΝΕΡΑΪΔΟΑΛΟΓΟ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ: GERTRUDE ALICE KAY (1918)

Μέσα στην καρδιά του πυκνού δάσους, εκεί όπου τα δέντρα υψώνονται σαν γιγάντιοι φρουροί ενάντια

ΠΑΡΙΣΙ

 

Ο ΜΥΤΑΡΑΣ Ο ΝΑΝΟΣ

 

- ΜΕΡΟΣ 1ο: Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ

Σε μια μεγάλη και πολυάνθρωπη πόλη της Γερμανίας, ζούσε πριν από πολλά χρόνια ένας τσαγκάρης με τη γυναίκα του. Ο τσαγκάρης ήταν ένας άνθρωπος εργατικός, που περνούσε τις μέρες του καθισμένος στη γωνία ενός δρόμου, διορθώνοντας παπούτσια και παντόφλες. Αν και ήταν φτωχός και δεν είχε απόθεμα σε δέρματα, ήταν τίμιος και η δουλειά του εκτιμώταν από όλους.

«LES FÉES» (ΟΙ ΝΕΡΑΪΔΕΣ) ΤΟΥ CHARLES PERRAULT

ΟΙ ΝΕΡΑΪΔΕΣ

Μια φορά κι έναν καιρό, μια χήρα είχε δύο κόρες. Η μεγάλη έμοιαζε στη μητέρα της στο πρόσωπο και στον χαρακτήρα: ήταν και οι δύο τόσο δύστροπες και εγωίστριες, που κανείς δεν τις άντεχε. Η μικρή, αντίθετα, έμοιαζε στον πατέρα της: ήταν ευγενική, καλόκαρδη και η πιο όμορφη κοπέλα του κόσμου.

Επειδή η μητέρα έβλεπε στον εαυτό της τη μεγάλη κόρη, τη λάτρευε. Την αντιπαθούσε όμως τη μικρή και την ανάγκαζε να τρώει στην κουζίνα και να δουλεύει συνέχεια. Το φτωχό κορίτσι έπρεπε να πηγαίνει δύο φορές την ημέρα σε μια μακρινή πηγή και να κουβαλάει μια μεγάλη στάμνα γεμάτη νερό.

LIBUSSA

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στα βάθη της ευρωπαϊκής ηπείρου, εκεί όπου οι μύθοι των Σλάβων μπλέκονται με τις ρίζες των αρχαίων δασών, γεννήθηκε η ιστορία της Λιμπούσσα. Δεν πρόκειται απλώς για μια αφήγηση για μια χαμένη ηγεμόνα, αλλά για το ιδρυτικό έπος ενός

Η «ΦΑΝΤΑΣΙΑ» ΤΟΥ DISNEY ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΛΑΚΡΟ ΒΟΥΝΟ

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ: Η «ΦΑΝΤΑΣΙΑ» ΤΟΥ DISNEY ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΛΑΚΡΟ ΒΟΥΝΟ

Η ταινία ΦΑΝΤΑΣΙΑ (FANTASIA) του 1940 αποτέλεσε έναν από τους πιο τολμηρούς πειραματισμούς στην ιστορία του κινηματογράφου. Ο Walt Disney οραματίστηκε μια οπτικοποίηση της κλασικής μουσικής, όπου τα χρώματα και τα σχήματα θα έδιναν μορφή στους ήχους. Η πιο εμβληματική και σκοτεινή στιγμή αυτού του εγχειρήματος υπήρξε η οπτικοποίηση του έργου του ΜΟΝΤΕΣΤ ΜΟΥΣΟΡΓΚΣΚΙ, «ΜΙΑ

Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ROSETTE ΚΑΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΓΩΝΙΩΝ

 

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα βασίλειο όπου οι κήποι ήταν πάντα ανθισμένοι, γεννήθηκε μια πριγκίπισσα τόσο όμορφη, που την ονόμασαν Rosette. Στη γέννησή της, οι γονείς της κάλεσαν όλες τις μοίρες και τις νεράιδες για να την ευλογήσουν. Όμως, μια σκοτεινή πρόβλεψη τάραξε τη γιορτή: «Η Rosette θα φέρει τη δυστυχία στους αδελφούς της», είπαν οι οιωνοί, «αν εκείνοι δεν προσέξουν τις επιθυμίες της». Φοβισμένος ο βασιλιάς, έκλεισε τη Rosette σε έναν απομονωμένο πύργο, περιτριγυρισμένο από τείχη, όπου η μόνη της επαφή με τον κόσμο ήταν η φύση που έβλεπε από τα παράθυρα.

Το Γαϊδουράκι που Έπαιζε Λαούτο

Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ANTON PIECK

ΤΟ ΓΑΪΔΟΥΡΑΚΙ (DAS ESELEIN) - ΑΔΕΛΦΟΙ ΓΚΡΙΜ

Σε ένα κάστρο οχυρωμένο από την οδύνη της σιωπής, εκεί όπου οι διάδρομοι αντηχούσαν μόνο το παράπονο μιας άτεκνης βασίλισσας, η μοίρα αποφάσισε να υφάνει ένα παράξενο πεπρωμένο. Η βασίλισσα, πάνω στην απόγνωσή της, είχε φωνάξει: «Ας αποκτούσα ένα παιδί, κι ας ήταν ακόμα και γαϊδούρι!».