Η ΑΛΕΠΟΥ ΚΑΙ Ο ΤΡΑΓΟΣ

Συνεχίζουμε με τον επόμενο μύθο:

Μια αλεπού έπεσε κατά λάθος σε ένα βαθύ πηγάδι και δεν μπορούσε να βγει. Μετά από λίγο, ένας διψασμένος τράγος πέρασε από εκεί και τη ρώτησε αν το νερό ήταν καλό. Η πονηρή αλεπού τον έπεισε να κατέβει κάτω, λέγοντάς του πως το νερό ήταν εξαιρετικό. Μόλις ο τράγος κατέβηκε και ήπιε, η αλεπού πάτησε πάνω στα κέρατά του, πήδηξε έξω από το πηγάδι και τον άφησε μέσα, λέγοντάς του: «Αν είχες

τόσα μυαλά όσα γένια έχεις, δεν θα κατέβαινες πριν σκεφτείς πώς θα βγεις».

Πρωτότυπο

 «Ἀλώπηξ πεσοῦσα εἰς φρέαρ... τράγος δὲ δίψῃ συσχεθεὶς ἐγένετο κατὰ τὸ αὐτὸ φρέαρ. Ἡ δὲ ἀλώπηξ ἀναβᾶσα ἐπὶ τοὺς ὤμους καὶ τὰ κέρατα τοῦ τράγου ἐξήλατο τοῦ φρέατος. Τῷ δὲ τράγῳ μέμψιν ἀποδιδόντι ἔφη: "Ὦ οὗτος, εἰ τοσαύτας φρένας εἶχες ὅσας τρίχας ἐν τῷ πώγωνι, οὐκ ἂν πρὸ τοῦ καταβῆναι τὴν ἄνοδον ἐσκέψω".»

Επιμύθιο 

Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΔΕΙ ΤΟΝ ΦΡΟΝΙΜΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΠΡΟΤΕΡΟΝ ΤΑ ΤΕΛΗ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΣΚΟΠΕΙΝ, ΕΙΤΑ ΑΥΤΑΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ. (Ο μύθος δείχνει ότι ο συνετός άνθρωπος πρέπει πρώτα να σκέφτεται το τέλος μιας πράξης και μετά να την ξεκινά.)