ΜΙΚΡΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ

 

Ο ΓΑΪΔΑΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ

Η Ιστορία: Ένας γάιδαρος κουβαλούσε ένα άγαλμα (είδωλο) θεού στη ράχη του. Καθώς περνούσε από την πόλη, όλοι οι άνθρωποι γονάτιζαν και προσκυνούσαν. Ο γάιδαρος πίστεψε ότι προσκυνούσαν εκείνον

και στάθηκε αγέρωχος, αρνούμενος να προχωρήσει. Ο ιδιοκτήτης του τότε τον χτύπησε λέγοντάς του: «Ανόητε, δεν προσκυνούν εσένα, αλλά αυτό που κουβαλάς!».

• Πρωτότυπο: «Ὄνος ἐπιφερόμενος ξόανον θεοῦ διὰ τῆς πόλεως ἐβάδιζε... Ὁ δὲ ὄνος οἰηθεὶς ἑαυτὸν προσκυνεῖσθαι ἐπήρθη... "Ὦ κακόδαιμον, οὐκ ἐσὲ προσκυνοῦσιν, ἀλλὰ τὸν θεὸν ὃν βαστάζεις".»

• Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΟΙ ΤΟΙΣ ΑΛΛΟΤΡΙΟΙΣ ΚΑΛΛΩΠΙΖΟΜΕΝΟΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΕΙΔΟΤΩΝ ΚΑΤΑΓΕΛΩΝΤΑΙ. (Όσοι καμαρώνουν για ξένα κατορθώματα, γίνονται καταγέλαστοι σε όσους ξέρουν την αλήθεια).

Η ΕΛΑΦΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΣΕ ΣΠΗΛΙΑ

Η Ιστορία: Μια έλαφος, κυνηγημένη από κυνηγούς, έτρεξε να κρυφτεί μέσα σε μια σπηλιά. Εκεί όμως την περίμενε ένα λιοντάρι. Καθώς το λιοντάρι την άρπαζε, η έλαφος είπε: «Τι άτυχη που είμαι! Προσπαθώντας να ξεφύγω από τους ανθρώπους, έπεσα στα νύχια ενός θηρίου».

Πρωτότυπο: «Ἔλαφος κυνηγοὺς φεύγουσα εἰς σπήλαιον εἰσῆλθεν, ἐν ᾧ λέων ἦν· ὑπ' αὐτοῦ δὲ συλληφθεῖσα ἔφη· "Ὦ ἐμὲ τὴν δειλαίαν, ἣ τοὺς ἀνθρώπους φεύγουσα ἐμαυτὴν θηρίῳ παρέδωκα".»

Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΠΟΛΛΟΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΦΕΥΓΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΜΕΙΖΟΝΑΣ ΕΜΠΙΠΤΟΥΣΙΝ. (Πολλοί άνθρωποι, προσπαθώντας να αποφύγουν μικρούς κινδύνους, πέφτουν σε μεγαλύτερους).

Ο ΛΑΓΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΤΡΑΧΟΙ

Η Ιστορία: Οι λαγοί ένιωθαν δυστυχισμένοι γιατί ήταν το πιο δειλό ζώο και όλοι τους κυνηγούσαν. Αποφάσισαν να πέσουν στη λίμνη να πνιγούν. Μόλις όμως έφτασαν στην όχθη, οι βάτραχοι φοβήθηκαν και πήδηξαν στο νερό. Τότε ένας λαγός είπε: «Μη φοβάστε, υπάρχουν και πιο δειλοί από εμάς!».

• Πρωτότυπο: «Λαγωοί ποτε συνελθόντες τὴν ἑαυτῶν ταλαιπωρίαν ἀπεκλαίοντο... Ὡς δὲ παρεγένοντο ἐπί τινα λίμνην, οἱ βάτραχοι εἰς τὰ βάθη τῆς λίμνης ἔδυνον.»

• Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ Η ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΕΣΤΙ ΤΟΙΣ ΑΤΥΧΟΥΣΙΝ. (Η δυστυχία των άλλων δίνει παρηγοριά σε εκείνους που υποφέρουν

• 
  

Ο ΚΟΥΝΟΠΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ

Η Ιστορία: Ένας μικροσκοπικός κώνωπας (κουνούπι) προκάλεσε ένα λιοντάρι σε μάχη. Άρχισε να το τσιμπάει γύρω από τη μύτη, εκεί που δεν είχε τρίχες, και το λιοντάρι, προσπαθώντας να τον χτυπήσει, πλήγωνε το ίδιο του το πρόσωπο με τα νύχια του. Ο κώνωπας, περήφανος για τη νίκη του, έφυγε πετώντας και τραγουδώντας, αλλά πάνω στη βιασύνη του έπεσε στον ιστό μιας αράχνης και φαγώθηκε.

• Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΟΙ ΤΟΥΣ ΜΕΓΙΣΤΟΥΣ ΝΙΚΩΝΤΕΣ ΥΠΟ ΤΩΝ ΤΥΧΟΝΤΩΝ ΑΠΟΛΛΥΝΤΑΙ. (Αυτοί που νικούν τους πιο μεγάλους εχθρούς, μπορεί να χαθούν από την πιο μικρή απροσεξία).

• 
  

 Ο ΚΑΜΗΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΖΕΥΣ

Η Ιστορία: Η καμήλα ζήλεψε τα κέρατα του ταύρου και πήγε στον Δία να ζητήσει να δώσει και σ’ εκείνη κέρατα. Ο Δίας οργίστηκε με την αχαριστία της, αφού της είχε δώσει ήδη τόσο μεγάλο σώμα και δύναμη. Έτσι, όχι μόνο δεν της έδωσε κέρατα, αλλά της κόντυνε και τα αυτιά για τιμωρία.

• Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΟΙ ΔΙΑ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑΝ ΤΩΝ ΑΛΛΟΤΡΙΩΝ ΦΘΟΝΟΥΝΤΕΣ ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΙ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΠΟΛΛΥΟΝΤΕΣ. (Όσοι από απληστία ζηλεύουν τα ξένα χαρίσματα, κινδυνεύουν να χάσουν και τα δικά τους).

• 
  

 Η ΑΛΕΠΟΥ ΚΑΙ Ο ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ

Η Ιστορία: Μια αλεπού κυνηγημένη από κυνηγούς ζήτησε καταφύγιο στην καλύβα ενός ξυλοκόπου. Εκείνος της είπε να κρυφτεί. Όταν οι κυνηγοί έφτασαν και τον ρώτησαν αν την είδε, ο ξυλοκόπος έλεγε με το στόμα «όχι», αλλά με το χέρι του έδειχνε κρυφά το μέρος που κρυβόταν. Οι κυνηγοί δεν πρόσεξαν το νεύμα και έφυγαν. Όταν η αλεπού βγήκε χωρίς να τον ευχαριστήσει, ο ξυλοκόπος την επέπληξε. Εκείνη απάντησε: «Θα σε ευχαριστούσα, αν τα έργα των χεριών σου συμφωνούσαν με τα λόγια του στόματός σου».

• Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΟΙ ΤΑ ΧΡΗΣΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΛΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΦΑΥΛΑ ΔΡΩΝΤΕΣ ΕΙΚΟΤΩΣ ΜΙΣΟΥΝΤΑΙ. (Όσοι υπόσχονται καλά πράγματα αλλά πράττουν κακά, δίκαια μισούνται).

• 
  

ΤΟ ΠΑΓΩΝΙ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΑΝΟΣ

Η Ιστορία: Ένα παγώνι κορόιδευε έναν γερανό για το γκρίζο και θαμπό χρώμα των φτερών του, ενώ καμάρωνε για τη δική του πολύχρωμη ουρά. Ο γερανός του απάντησε: «Εσύ μπορεί να είσαι πιο όμορφος, αλλά εγώ με τα φτερά μου πετάω ψηλά στον ουρανό και βλέπω τα αστέρια, ενώ εσύ περπατάς κάτω στο χώμα σαν την κότα».

• Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΚΡΕΙΣΣΟΝ ΕΣΤΙΝ ΕΝ ΠΕΝΙᾼ ΦΡΟΝΗΣΙΣ Η ΕΝ ΠΛΟΥΤΩ ΑΦΡΟΣΥΝΗ. (Είναι προτιμότερο να έχεις ουσιαστικές ικανότητες, παρά εξωτερική εμφάνιση χωρίς αξία).

• 
  

 Ο ΚΑΒΟΥΡΑΣ ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ

Η Ιστορία: Μια μητέρα κάβουρας έλεγε στο παιδί της: «Γιατί περπατάς έτσι λοξά; Πρέπει να βαδίζεις ίσια!». Το καβουράκι της απάντησε: «Μητέρα, δείξε μου εσύ πώς να περπατάω ίσια και εγώ θα σε ακολουθήσω». Η μητέρα προσπάθησε, αλλά φυσικά δεν τα κατάφερε.

• Πρωτότυπο: «Καρκίνος ἔφη τῷ υἱῷ· "Μὴ λοξὰ βάδιζε"... Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο· "Μῆτερ, σὺ ἡμῖν δείξας ὀρθὰ βάδιζε, καὶ ἐγὼ θεασάμενός σε ζηλώσω".»

• Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΤΟΙΣ ΑΛΛΟΙΣ ΠΑΡΑΙΝΟΥΝΤΑΣ ΔΕΙ ΠΡΩΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΩΦΡΟΝΙΖΕΙΝ. (Όσοι συμβουλεύουν τους άλλους, πρέπει πρώτα οι ίδιοι να δίνουν το καλό παράδειγμα).

• 
  

 Η ΑΛΕΠΟΥ ΚΑΙ Ο ΜΑΣΚΑ

Η Ιστορία: Μια αλεπού μπήκε στην αποθήκη ενός ηθοποιού και βρήκε μια μάσκα που ήταν πανέμορφη και φτιαγμένη με μεγάλη τέχνη. Αφού την κοίταξε καλά, είπε: «Τι πανέμορφο κεφάλι! Κρίμα όμως που δεν έχει καθόλου μυαλό μέσα του».

• Πρωτότυπο: «Ἀλώπηξ εἰς οἰκίαν ὑποκριτοῦ εἰσελθοῦσα... εὗρε κεφαλὴν μορμολυκείου... "Ὦ οἵα κεφαλή, ἐγκέφαλον δὲ οὐκ ἔχει".»

• Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΣ ΜΕΝ ΤΩ ΣΩΜΑΤΙ, ΑΛΟΓΙΣΤΟΙ ΔΕ ΤΗ ΨΥΧΗ. (Ο μύθος απευθύνεται σε όσους έχουν εντυπωσιακή εμφάνιση αλλά στερούνται φρόνησης).

• 
  

 ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΠΟΥ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΟΥ

Η Ιστορία: Ένα λιοντάρι ερωτεύτηκε την κόρη ενός γεωργού και τη ζήτησε σε γάμο. Ο γεωργός, φοβισμένος, του είπε: «Θα σου τη δώσω, αλλά πρέπει πρώτα να κόψεις τα νύχια σου και να βγάλεις τα δόντια σου, γιατί η κόρη μου σε φοβάται». Το λιοντάρι, από τον έρωτά του, δέχτηκε. Μόλις όμως έμεινε άοπλο, ο γεωργός το έδιωξε με το ρόπαλο.

• Πρωτότυπο: «Λέων γεωργοῦ θυγατέρα ἐράσθη... Ὁ δὲ γεωργὸς ἔφη... "Τοὺς ὀδόντας σου ἔξελε καὶ τοὺς ὄνυχας περιέτεμε"... Ὁ δὲ λέων ῥᾳδίως κατεφρόνησεν αὐτοῦ.»

• Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΟΙ ΡΑΔΙΩΣ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΕΣ ΤΟΙΣ ΕΧΘΡΟΙΣ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΩΝ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ. (Όποιος εμπιστεύεται εύκολα τους εχθρούς του, χάνει τα δικά του πλεονεκτήματα).

• 
  

ΟΙ ΒΑΤΡΑΧΟΙ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΣΑΝ ΒΑΣΙΛΙΑ

Η Ιστορία: Οι βάτραχοι, δυσαρεστημένοι με την ελευθερία τους, ζήτησαν από τον Δία έναν βασιλιά. Ο Δίας τους έριξε ένα ξύλο στη λίμνη. Στην αρχή το φοβήθηκαν, αλλά μετά άρχισαν να το κοροϊδεύουν. Ζήτησαν τότε έναν πιο δραστήριο βασιλιά. Ο Δίας, οργισμένος, τους έστειλε έναν ερωδιό, ο οποίος άρχισε να τους τρώει έναν-έναν.

• Πρωτότυπο: «Οἱ βάτραχοι λυπούμενοι ἐπὶ τῇ ἑαυτῶν ἀναρχίᾳ... ᾐτοῦντο παρὰ τοῦ Διὸς βασιλέα... Ὁ δὲ Ζεὺς ὕδρον αὐτοῖς ἔπεμψεν, ὑφ' οὗ κατησθίοντο.»

• Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΑΜΕΙΝΟΝ ΕΣΤΙ ΝΩΘΡΟΝ ΚΑΙ ΜΗ ΠΟΝΗΡΟΝ ΕΧΕΙΝ ΑΡΧΟΝΤΑ Η ΤΑΡΑΚΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΚΑΚΟΠΟΙΟΝ. (Είναι προτιμότερο να έχεις έναν ήσυχο άρχοντα, παρά έναν δραστήριο αλλά κακό).

• 
  

 Ο ΚΑΒΟΥΡΑΣ ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ

Η Ιστορία: Μια μητέρα κάβουρας έλεγε στο παιδί της: «Γιατί περπατάς έτσι λοξά; Πρέπει να βαδίζεις ίσια!». Το καβουράκι της απάντησε: «Μητέρα, δείξε μου εσύ πώς να περπατάω ίσια και εγώ θα σε ακολουθήσω». Η μητέρα προσπάθησε, αλλά φυσικά δεν τα κατάφερε.

• Πρωτότυπο: «Καρκίνος ἔφη τῷ υἱῷ· "Μὴ λοξὰ βάδιζε"... Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο· "Μῆτερ, σὺ ἡμῖν δείξας ὀρθὰ βάδιζε, καὶ ἐγὼ θεασάμενός σε ζηλώσω".»

• Επιμύθιο: Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΤΟΙΣ ΑΛΛΟΙΣ ΠΑΡΑΙΝΟΥΝΤΑΣ ΔΕΙ ΠΡΩΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΩΦΡΟΝΙΖΕΙΝ. (Όσοι συμβουλεύουν τους άλλους, πρέπει πρώτα οι ίδιοι να δίνουν το καλό παράδειγμα).