Ο ΕΛΑΦΟΣ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ

Ένα ελάφι πήγε σε μια πηγή να πιει νερό. Καθώς έβλεπε το είδωλό του στο νερό, ένιωθε περήφανο για τα μεγάλα και περίτεχνα κέρατά του, αλλά ντρεπόταν για τα λεπτά και αδύναμα πόδια του. Ξαφνικά,

εμφανίστηκε ένα λιοντάρι και άρχισε να το κυνηγά. Το ελάφι κατάφερε να ξεφύγει χάρη στα γρήγορα πόδια του, όμως όταν μπήκε μέσα στο δάσος, τα κέρατά του μπλέχτηκαν στα κλαδιά των δέντρων. Καθώς το λιοντάρι το πλησίαζε, το ελάφι είπε: «Τι δυστυχισμένος που είμαι! Τα πόδια που περιφρονούσα με έσωζαν, ενώ τα κέρατα που καμάρωνα με πρόδωσαν».

Πρωτότυπο

 «Ἔλαφος δίψῃ συσχεθεὶς παραγένετο ἐπί τινα πηγήν· ἰδὼν δὲ τὴν ἑαυτοῦ σκιᾶν, τὰ μὲν κέρατα ἐπῄνει, τοὺς δὲ πόδας ἐμέμπετο. Ἐξαίφνης δὲ λέοντος ἐπιφανέντος, ὁ μὲν εἰς φυγὴν ἐτράπη καὶ πολὺ τὸν λέοντα προελάμβανεν. Ἐπεὶ δὲ εἰς δρυμὸν εἰσῆλθε, τοῖς κλάδοις ἐμπλακέντων τῶν κεράτων, ὑπὸ τοῦ λέοντος κατελήφθη. Ἔφη δὲ τότε· "Ὤ ἐμὲ μάταιον, ὃς ὑπὸ μὲν τῶν ποδῶν ἐσωζόμην, ὑπὸ δὲ τῶν κεράτων προεδόθην".»

Επιμύθιο 

Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΕΝ ΚΙΝΔΥΝΟΙΣ ΟΙ ΜΕΝ ΨΕΓΟΜΕΝΟΙ ΦΙΛΟΙ ΣΩΤΗΡΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ, ΟΙ ΔΕ ΕΠΑΙΝΟΥΜΕΝΟΙ ΠΡΟΔΟΤΑΙ. (Ο μύθος δείχνει ότι πολλές φορές στους κινδύνους μας σώζουν πράγματα που υποτιμούσαμε, ενώ μας προδίδουν εκείνα που θαυμάζαμε.)