Ο ΓΑΪΔΑΡΟΣ ΠΟΥ ΝΤΥΘΗΚΕ ΛΙΟΝΤΑΡΙ

Ένας γάιδαρος βρήκε μια προβιά λιονταριού, τη φόρεσε και άρχισε να τριγυρνά στο δάσος τρομάζοντας όλα τα ζώα. Ακόμα και οι άνθρωποι φοβήθηκαν και έτρεχαν να κρυφτούν. Ο γάιδαρος ήταν τόσο περήφανος για τη δύναμη που νόμιζε ότι απέκτησε, που θέλησε να βγάλει έναν δυνατό βρυχηθμό. Όμως,

αντί για βρυχηθμό, έβγαλε το γνωστό του γκάρισμα. Τότε μια αλεπού που τον άκουσε, κατάλαβε αμέσως ποιος ήταν και του είπε: «Να ξέρεις πως κι εγώ θα σε φοβόμουν, αν δεν σε άκουγα να γκαρίζεις».

Πρωτότυπο

Ο ΟΝΟΣ ΤΗΝ ΛΕΟΝΤΗΝ ΦΕΡΩΝ 

 «Ὄνος δέρμα λέοντος περιθέμενος λέων ἐνομίζετο πᾶσι καὶ φυγὴ μὲν ἀνθρώπων ἦν, φυγὴ δὲ ποιμνίων. Ὡς δὲ ἄνεμος βίαιος πνεύσας ἐγύμνωσεν αὐτόν, πάντες ἐπιδραμόντες ξύλοις καὶ ῥοπάλοις αὐτὸν ἔπαιον. Ἀλώπηξ δὲ προσελθοῦσα ἔφη· "Ἀλλ’ ἔγωγε, εἰ μὴ τῆς φωνῆς σου ἤκουσα, ἐφοβήθην ἄν σε".»

Επιμύθιο Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΟΙ ΑΠΑΙΔΕΥΤΟΙ, ΟΤΑΝ ΠΕΡΙΒΑΛΩΝΤΑΙ ΔΟΞΑΝ ΑΛΛΟΤΡΙΑΝ, ΥΠΟ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΑΦΡΟΣΥΝΗΣ ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΙ. (Ο μύθος δείχνει ότι οι ανόητοι, όταν προσποιούνται ότι είναι κάτι σπουδαίο χρησιμοποιώντας ξένα μέσα, τελικά αποκαλύπτονται από την ίδια τους την ανοησία.)