ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Ένα λιοντάρι κοιμόταν ήσυχο, όταν ένα μικρό ποντικάκι άρχισε να τρέχει πάνω του και το ξύπνησε. Το λιοντάρι θύμωσε και το έπιασε, αλλά το ποντίκι το παρακάλεσε να το αφήσει ελεύθερο, υποσχόμενο πως κάποτε θα του ανταπέδιδε τη χάρη. Το λιοντάρι γέλασε με την ιδέα ότι ένα τόσο μικρό πλάσμα θα μπορούσε να το βοηθήσει, αλλά τελικά το άφησε. Λίγο καιρό μετά, το λιοντάρι πιάστηκε στα δίχτυα κυνηγών. Το ποντικάκι άκουσε τους βρυχηθμούς του, έτρεξε κοντά και με τα κοφτερά του δόντια ροκάνισε τα σχοινιά, ελευθερώνοντας τον βασιλιά του δάσους. 

Πρωτότυπο

 «Λέων κοιμώμενος ἔπαθε τι ὑπὸ μῦος· ὁ δὲ συλληφθεὶς ἱκέτευε λέγων ὅτι, ἐὰν σωθῇ, χάριν αὐτῷ ἀποδώσει. Καὶ ὁ λέων γελάσας ἀπέλυσεν αὐτόν. Συνέβη δὲ αὐτὸν μετ’ οὐ πολὺ σωθῆναι ὑπὸ τοῦ μῦος. Θηρευταὶ γὰρ αὐτὸν συλλαβόντες σχοινίῳ ἔδησαν. Ὁ δὲ μῦς ἀκούσας αὐτοῦ στένοντος, ἐλθὼν τὸ σχοινίον περιέτρωγε καὶ ἔλυσε.»

 Επιμύθιο 

Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΧΥΡΟΙ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΧΡΕΙΑΝ ΕΧΟΥΣΙΝ. (Ο μύθος δείχνει ότι ακόμα και οι πιο ισχυροί έχουν κάποια στιγμή ανάγκη τους πιο αδύναμους.)