Ο ΠΟΝΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΑΓΡΟΥ

Ένας ποντικός της πόλης πήγε επίσκεψη στον φίλο του στον αγρό. Ο ποντικός του αγρού τον φίλεψε κριθάρι και σιτάρι. Ο ποντικός της πόλης, που είχε συνηθίσει στις λιχουδιές, του είπε: «Πώς αντέχεις αυτή τη φτωχική ζωή; Έλα μαζί μου στην πόλη να δεις πώς περνάμε». Όταν έφτασαν, το τραπέζι ήταν γεμάτο εκλεκτά φαγητά. Όμως, κάθε φορά που πήγαιναν να φάνε, η πόρτα άνοιγε και κάποιος έμπαινε,

αναγκάζοντάς τους να κρύβονται έντρομοι. Τότε ο ποντικός του αγρού είπε: «Φίλε μου, προτιμώ να τρώω το κριθάρι μου με ησυχία, παρά να τρώω λιχουδιές μέσα στον φόβο».

Πρωτότυπο «Μῦς ἀρουραῖος καὶ μῦς ἀστικός... Ὁ δὲ ἀρουραῖος ἔφη· "Χαῖρε, φίλε· σὺ δὲ μετὰ φόβου ἀπολαύων εὐδαιμόνει, ἐγὼ δὲ μετὰ ἀδείας κριθὴν καὶ σῖτον τρώγων ζήσω".»

Επιμύθιο Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΚΡΕΙΣΣΩΝ ΕΣΤΙ ΛΙΤΗ ΔΙΑΙΤΑ ΚΑΙ ΗΣΥΧΟΣ Η ΤΡΥΦΗ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ. (Ο μύθος δείχνει ότι είναι προτιμότερη μια απλή ζωή με ηρεμία, παρά οι απολαύσεις που συνοδεύονται από φόβο και κινδύνους.)