Η ΧΡΥΣΗ ΧΗΝΑ ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

Η ΧΡΥΣΗ ΧΗΝΑ

ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

---

Σε μια χώρα μακρινή, ζούσε ένας άνθρωπος που είχε τρεις γιους. Ο μικρότερος, τον οποίο όλοι αποκαλούσαν υποτιμητικά «Αφελή», ήταν ο στόχος του χλευασμού και της περιφρόνησης των δικών του. Όταν ο μεγαλύτερος γιος πήγε στο δάσος να κόψει ξύλα, η μητέρα του τού έδωσε εκλεκτά φαγητά. Εκεί,

συνάντησε έναν γκρίζο γέροντα που του ζήτησε λίγο φαγητό. Ο εγωιστής νέος αρνήθηκε και, λίγο μετά, τραυματίστηκε από το τσεκούρι του —μια τιμωρία της μοίρας για τη σκληρότητά του. Το ίδιο συνέβη και στον δεύτερο γιο.

Όταν ήρθε η σειρά του «Αφελή», η μητέρα του τού έδωσε μόνο ένα ξερό παξιμάδι και ξινισμένη μπίρα. Όταν ο γέροντας του ζήτησε να μοιραστούν το γεύμα, ο νεαρός δέχτηκε με προθυμία. Παραδόξως, το παξιμάδι μετατράπηκε σε εκλεκτό κέικ και η μπίρα σε κρασί. «Επειδή έχεις καλή καρδιά», είπε ο γέροντας, «θα σου δώσω ένα δώρο. Κόψε εκείνο το παλιό δέντρο και θα βρεις κάτι στις ρίζες του».

Ο νέος έκοψε το δέντρο και βρήκε μια χήνα με πούπουλα από καθαρό χρυσάφι. Την πήρε μαζί του και κατέλυσε σε ένα πανδοχείο. Οι τρεις κόρες του πανδοχέα, θαμπωμένες από τη λάμψη, προσπάθησαν να κλέψουν ένα πούπουλο. Όμως, μόλις η πρώτη άγγιξε τη χήνα, το χέρι της κόλλησε. Η δεύτερη και η τρίτη, προσπαθώντας να βοηθήσουν, κόλλησαν κι εκείνες η μία πάνω στην άλλη.

Το επόμενο πρωί, ο «Αφελής» ξεκίνησε για τη μεγάλη πόλη, κουβαλώντας τη χήνα και τις τρεις κοπέλες που τον ακολουθούσαν άθελά τους. Στον δρόμο, ένας παπάς προσπάθησε να τις χωρίσει και κόλλησε κι αυτός, και μετά ο νεωκόρος, και μετά δύο αγρότες. Μια αλλόκοτη πομπή επτά ανθρώπων ακολουθούσε τον νεαρό.

Στην πόλη εκείνη ζούσε μια πριγκίπισσα τόσο μελαγχολική, που ο βασιλιάς είχε υποσχεθεί το χέρι της σε όποιον κατάφερνε να την κάνει να γελάσει. Μόλις είδε την παράλογη και τραγελαφική εικόνα των επτά ανθρώπων να τρέχουν κολλημένοι πίσω από μια χήνα, η πριγκίπισσα ξέσπασε σε ένα δυνατό, λυτρωτικό γέλιο.

Ο βασιλιάς, ωστόσο, δεν ήθελε έναν γαμπρό ταπεινής καταγωγής και έθεσε τρεις ακατόρθωτους όρους: να βρει έναν άνθρωπο να πιει όλο το κρασί του κελαριού, έναν να φάει ένα βουνό ψωμί και, τέλος, ένα πλοίο που να ταξιδεύει στη στεριά και στη θάλασσα. Ο «Αφελής» αναζήτησε τον γέροντα του δάσους, ο οποίος τον βοήθησε να εκπληρώσει όλες τις δοκιμασίες.

Ο βασιλιάς αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Ο γάμος τελέστηκε με μεγαλοπρέπεια και ο «Αφελής» κληρονόμησε το βασίλειο, αποδεικνύοντας πως η καλοσύνη και η απλότητα της ψυχής είναι οι μόνες δυνάμεις που μπορούν να ξεκλειδώσουν τη χαρά και την ευτυχία.