Ψηλά στο δέντρο σάς βλέπουμε, μωρά των ανθών, Όλο ροζ και λευκό· Πιστεύουμε πως πρέπει να υπάρχουν νεράιδες να σας προστατεύουν Από την παγωνιά και τον μαρασμό, Μέχρι που, κάποια ανεμώδη μέρα, σε παρασύρματα πετάλων, Θα πάρετε την πτήση σας.
Θα πετάξετε μακριά! Μα αν περιμένουμε με υπομονή, Κάποια μέρα θα βρούμε Εδώ, στη θέση σας, ολοκληρωμένα και ώριμα, τα μήλα Που αφήσατε πίσω – Ένα δώρο εκλεκτό
Αυτή η εικονογράφηση της GERTRUDE ALICE KAY από το 1918 αποπνέει μια μαγική, απόκοσμη
Η λεπτομέρεια με τους «Νεραϊδοκόμπους» είναι ιδιαίτερα γοητευτική, καθώς αναφέρεται στην παλιά δοξασία ότι οι νεράιδες επισκέπτονται τους στάβλους τη νύχτα για να πλέξουν τις χαίτες των αλόγων, αφήνοντας πίσω τους περίπλοκους κόμπους που ήταν αδύνατο να λυθούν από ανθρώπινο χέρι.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ: GERTRUDE ALICE KAY (1918)
Μέσα στην καρδιά του πυκνού δάσους, εκεί όπου τα δέντρα υψώνονται σαν γιγάντιοι φρουροί ενάντια
Σε μια μεγάλη και πολυάνθρωπη πόλη της Γερμανίας, ζούσε πριν από πολλά χρόνια ένας τσαγκάρης με τη γυναίκα του. Ο τσαγκάρης ήταν ένας άνθρωπος εργατικός, που περνούσε τις μέρες του καθισμένος στη γωνία ενός δρόμου, διορθώνοντας παπούτσια και παντόφλες. Αν και ήταν φτωχός και δεν είχε απόθεμα σε δέρματα, ήταν τίμιος και η δουλειά του εκτιμώταν από όλους.
