CICELY MARY BARKER
Ψηλά στο δέντρο σάς βλέπουμε, μωρά των ανθών, Όλο ροζ και λευκό· Πιστεύουμε πως πρέπει να υπάρχουν νεράιδες να σας προστατεύουν Από την παγωνιά και τον μαρασμό, Μέχρι που, κάποια ανεμώδη μέρα, σε παρασύρματα πετάλων, Θα πάρετε την πτήση σας.
Θα πετάξετε μακριά! Μα αν περιμένουμε με υπομονή, Κάποια μέρα θα βρούμε Εδώ, στη θέση σας, ολοκληρωμένα και ώριμα, τα μήλα Που αφήσατε πίσω – Ένα δώρο εκλεκτό
πράγματι, από τα μωρά των ανθών.
Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΚΑΙ Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΠΟΥ
Το ποίημα και η εικονογράφηση της «Νεράιδας του Ανθού της Μηλιάς» (Apple Blossom Fairy) αποτυπώνουν με τον πιο τρυφερό τρόπο τη μεταβατική ομορφιά της άνοιξης και τον αέναο κύκλο της φύσης. Η CICELY MARY BARKER, μέσα από την ευαίσθητη ματιά της, προσωποποιεί τα ροζ και λευκά μπουμπούκια ως μικρά «μωρά των ανθών» (blossom-babies), τα οποία χρειάζονται την προστασία των νεράιδων από τις όψιμες παγωνιές και τις ασθένειες.
Η πρώτη στροφή είναι μια ωδή στην εφήμερη ομορφιά της ανθοφορίας. Οι στίχοι περιγράφουν τη στιγμή που οι άνεμοι της άνοιξης θα παρασύρουν τα πέταλα σε μια χορευτική «πτήση», σηματοδοτώντας το τέλος μιας σύντομης αλλά πανέμορφης περιόδου.
Η δεύτερη στροφή εισάγει την έννοια της υπομονής και της προσμονής. Η απώλεια των ανθών δεν φέρνει τη λύπη, αλλά την υπόσχεση για κάτι εξίσου θαυμαστό: τη γέννηση του καρπού. Τα ανθισμένα «μωρά» αφήνουν πίσω τους μια πολύτιμη κληρονομιά, τα ώριμα μήλα του φθινοπώρου. Είναι ένα «γενναιόδωρο δώρο» που συνδέει το τώρα με το αύριο, θυμίζοντάς μας πως κάθε τι όμορφο που χάνεται, προετοιμάζει το έδαφος για κάτι νέο και γόνιμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.