ΤΑ ΤΡΙΑ ΦΤΕΡΑ ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

ΤΑ ΤΡΙΑ ΦΤΕΡΑ

ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

Υπήρχε κάποτε ένας βασιλιάς που είχε τρεις γιους. Οι δύο πρώτοι θεωρούνταν έξυπνοι και ικανοί, ενώ ο τρίτος μιλούσε λίγο και τον αποκαλούσαν «Χαζούλη». Όταν ο βασιλιάς γέρασε και θέλησε να ορίσει τον διάδοχό του, αποφάσισε να θέσει τρεις δοκιμασίες. Πήγε στην αυλή, φύσηξε τρία φτερά στον αέρα και είπε: «Εκεί που θα πετάξει το κάθε φτερό, εκεί θα ακολουθήσετε».

Το πρώτο φτερό πέταξε προς την Ανατολή, το δεύτερο προς τη Δύση, και το τρίτο έπεσε λίγο πιο πέρα στο έδαφος και έμεινε ακίνητο. Οι δύο μεγάλοι αδελφοί έφυγαν περιφρονητικά προς τις κατευθύνσεις τους, σίγουροι πως ο «Χαζούλης» δεν θα έβρισκε τίποτα εκεί που έπεσε το φτερό του.

Ο μικρότερος κάθισε λυπημένος δίπλα στο φτερό του, μέχρι που παρατήρησε μια καταπακτή στο χώμα. Την άνοιξε και κατέβηκε μια σκάλα που οδηγούσε σε μια μεγάλη πόρτα. Εκεί συνάντησε μια τεράστια φρύνη, περιτριγυρισμένη από μικρότερες. Όταν ο «Χαζούλης» της ζήτησε το πιο όμορφο χαλί του κόσμου —που ήταν η πρώτη δοκιμασία— η φρύνη διέταξε να του φέρουν ένα κουτί, μέσα από το οποίο έβγαλε ένα χαλί τόσο λεπτοδουλεμένο που κανένας αργαλειός στη γη δεν θα μπορούσε να υφάνει.

Ο βασιλιάς έμεινε άναυδος, αλλά οι μεγάλοι γιοί τον έπεισαν να βάλει και δεύτερη δοκιμασία: να βρουν το πιο όμορφο δαχτυλίδι. Η φρύνη χάρισε στον «Χαζούλη» ένα δαχτυλίδι που έλαμπε σαν χίλια αστέρια. Τέλος, η τρίτη δοκιμασία ήταν να φέρουν την πιο όμορφη γυναίκα για νύφη.

Ο «Χαζούλης» επέστρεψε στη φρύνη. Εκείνη του έδωσε ένα κούφιο κίτρινο γογγύλι στο οποίο ήταν δεμένα έξι ποντίκια. «Βάλε μέσα μια από τις μικρές μου φρύνες», του είπε. Μόλις το έκανε, το γογγύλι μεταμορφώθηκε σε μια χρυσή άμαξα, τα ποντίκια σε περήφανα άλογα και η φρύνη σε μια πριγκίπισσα σπάνιας ομορφιάς.

Οι μεγάλοι αδελφοί, που είχαν φέρει μαζί τους απλές χωριατοπούλες, απαίτησαν μια τελευταία δοκιμασία: οι γυναίκες έπρεπε να πηδήξουν μέσα από ένα στεφάνι που κρεμόταν στην αίθουσα. Οι χωριατοπούλες έπεσαν και χτύπησαν, ενώ η πριγκίπισσα του «Χαζούλη» πήδηξε με τη χάρη ενός ελαφιού, ολοκληρώνοντας τον θρίαμβο του μικρότερου αδελφού. Έτσι, ο «Χαζούλης» κέρδισε το στέμμα και βασίλεψε με σοφία, διδάσκοντας πως η αληθινή αξία κρύβεται συχνά εκεί που οι άλλοι βλέπουν μόνο σκόνη.