ΟΙ ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ Η ΑΡΚΟΥΔΑ

Δύο φίλοι βάδιζαν σε έναν δρόμο, όταν ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά τους μια αρκούδα. Ο ένας πρόλαβε και ανέβηκε σε ένα δέντρο για να κρυφτεί. Ο άλλος, μη μπορώντας να κάνει αλλιώς, έπεσε στο χώμα και προσποιήθηκε τον νεκρό, γιατί είχε ακούσει πως η αρκούδα δεν αγγίζει νεκρά σώματα. Η αρκούδα πλησίασε, τον μύρισε στα αυτιά και έφυγε. Όταν ο κίνδυνος πέρασε, ο φίλος κατέβηκε από το δέντρο και ρώτησε τον άλλο περιπαικτικά: «Τι σου ψιθύρισε η αρκούδα στο αυτί;». Κι εκείνος απάντησε: «Μου είπε να μην ταξιδεύω ποτέ πια με φίλους που στην ανάγκη σε εγκαταλείπουν».

Πρωτότυπο 

«Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης, ὁ μὲν ἕτερος φθάσας ἀνέβη ἐπί τι δένδρον... ὁ δὲ ἕτερος πεσὼν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους τὸν νεκρὸν προσεποιεῖτο. Τῆς δὲ ἄρκτου ἀπαλλαγείσης, ὁ ἀπὸ τοῦ δένδρου κατελθὼν ἐπυνθάνετο τί ἡ ἄρκτος αὐτῷ εἶπε. Ὁ δὲ εἶπε· "Τοῦ λοιποῦ μὴ συνοδοιπορεῖν τοιούτοις φίλοις οἳ ἐν κινδύνοις οὐ παραμένουσιν".»

Επιμύθιο 

Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΑΛΗΘΕΙΣ ΦΙΛΟΥΣ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΔΟΚΙΜΑΖΟΥΣΙΝ. (Ο μύθος δείχνει ότι οι κίνδυνοι είναι η δοκιμασία της αληθινής φιλίας.)