Η Καθημερινότητα και οι Παραδοξότητες
Η ισορροπία του κόσμου: Τον ρώτησαν γιατί οι άνθρωποι τρέχουν προς όλες τις κατευθύνσεις. «Αν πήγαιναν όλοι προς την ίδια», είπε, «ο κόσμος θα μπατάριζε και θα αναποδογύριζε».
Το χαμένο δαχτυλίδι: Έψαχνε στην αυλή ενώ το έχασε στο κελάρι. «Στο κελάρι δεν βλέπω να το βρω, εδώ τουλάχιστον βλέπω ότι δεν υπάρχει!»
Ο θάνατος του γαϊδάρου: Όταν ψόφησε ο γάιδαρός του, έκλαιγε γοερά. «Για τη γυναίκα σου δεν έκλαψες έτσι!» του είπαν. «Όταν πέθανε η γυναίκα μου, μου είπατε θα μου βρείτε άλλη. Για τον γάιδαρο κανείς δεν είπε τίποτα!»
Η σούπα του γείτονα: Ένας γείτονας του ζήτησε ξύδι επτά ετών. «Έχω, αλλά δεν σου δίνω». «Γιατί;». «Γιατί αν έδινα σε όποιον ζητούσε, δεν θα γινόταν ποτέ επτά ετών!»
Το κρέας και το παρδαλό βάζο: Αγόρασε κρέας και το έκρυψε. Η γυναίκα του το μαγείρεψε για τις φίλες της. «Το έφαγε η γάτα», του είπε. Εκείνος ζύγισε τη γάτα και ήταν δύο κιλά. «Αν αυτή είναι η γάτα, πού είναι το κρέας;»
Το παράθυρο: Τον ρώτησαν: «Χότζα, πού πρέπει να κοιτάμε όταν μεταφέρουμε ένα φέρετρο;». «Όπου θέλετε», είπε, «αρκεί να μην είστε εσείς μέσα στο φέρετρο».
Η τιμή του παραδείσου: Ένας πλούσιος τον ρώτησε αν θα πάει στον παράδεισο. «Με τα λεφτά που έχεις, μπορείς να αγοράσεις όλη την κόλαση και να την αφήσεις άδεια», απάντησε.
Η κουκουβάγια: «Γιατί οι κουκουβάγιες φωνάζουν τη νύχτα;». «Γιατί τη μέρα βλέπουν τη βλακεία των ανθρώπων και μένουν άφωνες».
Το κρεβάτι: «Χότζα, γιατί κοιμάσαι στο πάτωμα;». «Για να μην πέσω από το κρεβάτι και ξυπνήσω τον εαυτό μου».
Ο καθρέφτης: Βρήκε έναν καθρέφτη και είδε το είδωλό του. «Αχ, καημένε, γι' αυτό σε πέταξαν, επειδή είσαι άσχημος!»
Ο Χότζας και ο Ταμερλάνος (Ο Τύραννος)
Το φίλημα του ποδιού: Ο Ταμερλάνος τον ανάγκασε να του φιλήσει το πόδι. Ο Χότζας φίλησε το δικό του πόδι. «Τι κάνεις;» ρώτησε ο τύραννος. «Ευχαριστώ τα πόδια μου που με κουβαλάνε μακριά σου», είπε.
Η φορολογία: Ο Ταμερλάνος έβαλε φόρο στα γαϊδούρια. Ο Χότζας άρχισε να περπατά στα τέσσερα. «Τι κάνεις;». «Δείχνω πως είμαι γάιδαρος για να πληρώσω τον φόρο και να με αφήσεις ήσυχο».
Το κυνήγι: Στο κυνήγι, ο Ταμερλάνος αστόχησε. Ο Χότζας φώναξε «Τέλεια!». «Γιατί;». «Γιατί είναι θαύμα πώς το ζώο κατάφερε να γλιτώσει από έναν τόσο σπουδαίο κυνηγό!»
Το δώρο: Του πήγε σύκα. Ο Ταμερλάνος του τα πέταξε στο κεφάλι. Ο Χότζας έλεγε «Δόξα τω Θεώ». «Γιατί;». «Γιατί σκέφτηκα να σου φέρω καρπούζια!»
Η δικαιοσύνη: «Ποιος είναι πιο δίκαιος, εσύ ή ο Θεός;» ρώτησε ο Ταμερλάνος. «Εσύ», είπε ο Χότζας. «Γιατί ο Θεός στέλνει βροχή σε όλους, ενώ εσύ παίρνεις από όλους!»
Λογική και Παράδοξα
Η συνταγή: Ένα γεράκι του έκλεψε το κρέας. Ο Χότζας του έδειξε το χαρτί: «Και τι θα το κάνεις χωρίς τη συνταγή;»
Το σκοινί: «Δάνεισέ μου το σκοινί σου». «Δεν μπορώ, απλώνω αλεύρι». «Μα απλώνεται το αλεύρι στο σκοινί;». «Όταν δεν θέλεις να δανείσεις, όλα γίνονται».
Το βάρος: Φόρτωσε το σακί στην πλάτη του ενώ ήταν πάνω στο γάιδαρο. «Για να μην τον βαρύνω παραπάνω!»
Το φεγγάρι: «Τι γίνεται το παλιό φεγγάρι;». «Το κόβουν και κάνουν αστέρια».
Η νηστεία: «Γιατί τρως τη μέρα του Ραμαζανιού;». «Ξέχασα ότι νήστευα». «Μα τρως τρία πιάτα!». «Ε, ξέχασα και να σταματήσω!»
Κοινωνική Κριτική
Η γούνα: «Φάε γούνα μου πιλάφι, εσένα κάλεσαν, όχι εμένα».
Το καζάνι: «Αν το καζάνι μπορεί να γεννήσει, τότε μπορεί και να πεθάνει».
Η σκάλα: «Πουλάω τη σκάλα μου στην αυλή σου, δική μου είναι, όπου θέλω την πουλάω».
Η γλώσσα των πουλιών: «Όποιος ρωτάει πολλά, του κρυώνει το φαγητό».
Το κήρυγμα: «Αυτοί που ξέρουν, ας τα πουν σε αυτούς που δεν ξέρουν».
Ο ψεύτης: «Πιστεύεις το γάιδαρο που γκαρίζει ή εμένα που είμαι Χότζας;»
Ο κλέφτης: «Δηλαδή ο κλέφτης που μου πήρε το σπίτι δεν φταίει καθόλου;»
Το χρέος: «Όταν περάσουν τα πρόβατα και πιαστούν τα μαλλιά τους στα αγκάθια, θα σε πληρώσω».
Η αλήθεια: «Είπες πως είσαι 40 χρονών πριν δέκα χρόνια». «Ένας άντρας κρατάει το λόγο του!»
Ο ύπνος: Φορούσε γυαλιά στον ύπνο «για να βλέπει καλύτερα τα όνειρα».
Σύντομα και Ευφυή
Το κλειδί: «Ψάχνω κάτω από το φανάρι γιατί έχει φως, ας το έχασα στο σκοτάδι».
Η βροχή: «Τρέχω για να μην πατήσω τη βροχή του Θεού».
Το πηγάδι: «Έβγαλα το φεγγάρι από το πηγάδι και το έβαλα πάλι στον ουρανό».
Το κερί: «Αν εγώ ζεστάθηκα από το κερί στο βουνό, τότε και το φαγητό θα ψηθεί με ένα κερί».
Η μέση της γης: «Είναι εκεί που πατάει το πόδι του γαϊδάρου μου. Μέτρα και δες».
Ο τάφος: «Θάψτε με σε παλιό τάφο για να νομίζουν οι άγγελοι πως με έχουν εξετάσει ήδη».
Το μούσι: «Τα γένια μου είναι πιο νέα από τα μαλλιά μου κατά 20 χρόνια».
Η βάρκα: «Αν δεν ξέρεις κολύμπι, όλη η ζωή σου πήγε χαμένη».
Το φανάρι: «Πού πάει το φως; Πες μου από πού ήρθε και θα σου πω».
Το φίδι: «Αν έχει μυαλό το φίδι θα φύγει, αν δεν έχει θα το φάει η γυναίκα μου».
Η κηδεία: «Μην ρωτάτε πού πάει ο νεκρός, κοιτάξτε εσείς πού πάτε».
Το γιαούρτι: «Ρίχνω μαγιά στη λίμνη. Φαντάζεσαι αν έπιανε;»
Ο πλούσιος: «Πάρτε το χέρι μου, γιατί αυτός ξέρει μόνο να παίρνει».
Το δέντρο: «Δόξα τω Θεώ που δεν έβαλες τα καρπούζια στις καρυδιές».
Το στοίχημα: «Έχασα γιατί είδα το φως ενός κεριού από πέντε μίλια μακριά».
Η σούπα της σούπας: «Αυτό είναι το νερό από το νερό της πάπιας».
Το τέλος του κόσμου: «Το δικό μου τέλος είναι το μεγάλο, της γυναίκας μου το μικρό».
Ο φόβος: «Τους έκανα όλους να τρέχουν πίσω μου (για να με πιάσουν)».
Το παιδί: «Μην προσπαθείς να βγάλεις όλα τα φουντούκια μαζί, άσε τα μισά και το χέρι θα βγει».
Η σιωπή: «Για να γίνεις σοφός, πρέπει να ακούς ακόμα και αυτά που λες εσύ ο ίδιος».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου