Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ

Ένας γέροντας, αφού έκοψε ξύλα, τα κουβαλούσε στους ώμους του κάνοντας μεγάλη διαδρομή. Κάποια στιγμή κουράστηκε τόσο πολύ που άφησε τα ξύλα κάτω και φώναξε τον Θάνατο για να τον λυτρώσει. Ο Θάνατος παρουσιάστηκε αμέσως μπροστά του και τον ρώτησε γιατί τον φώναξε. Τότε ο γέροντας,

φοβισμένος, του απάντησε: «Για να με βοηθήσεις να σηκώσω πάλι το φορτίο στους ώμους μου!».

Πρωτότυπο

 «Γέρων ποτὲ ξύλα κόψας καὶ ταῦτα φέρων πολλὴν ὁδὸν ἐβάδιζε. Διὰ δὲ τὸν κόπον τῆς ὁδοῦ ἀποθέμενος τὸ φορτίον τὸν Θάνατον ἐπεκαλεῖτο. Τοῦ δὲ Θανάτου ἐπιφανέντος καὶ πυθομένου δι' ἣν αἰτίαν αὐτὸν ἐκαλεῖτο, ὁ γέρων ἔφη· "Ἵνα τὸ φορτίον τοῦτό μοι ἐπιθῇς".»

Επιμύθιο

 Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΠΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΦΙΛΟΖΩΟΣ ΕΣΤΙΝ, ΚΑΝ ΔΥΣΤΥΧΗ. (Ο μύθος δείχνει ότι κάθε άνθρωπος αγαπά τη ζωή, όσο κι αν υποφέρει ή δυσκολεύεται.)