Τον χειμώνα, οι μέρμηγκες στέγνωναν τα σιτηρά τους που είχαν βραχεί. Τότε ένας πεινασμένος τζίτζικας τους ζήτησε τροφή. Οι μέρμηγκες τον ρώτησαν: «Γιατί το καλοκαίρι δεν μάζεψες κι εσύ τροφή;» Εκείνος απάντησε: «Δεν είχα χρόνο, γιατί τραγουδούσα». Τότε οι μέρμηγκες γέλασαν και του είπαν: «Αφού το καλοκαίρι τραγουδούσες, τώρα τον χειμώνα μπορείς να χορέψεις!» Πρωτότυπο «Χειμῶνος ὥρᾳ τῶν σίτων βραχέντων οἱ μύρμηκες ἔψυχον. Τέττιξ δὲ λιμώττων ᾔτει αὐτοὺς τροφήν. Οἱ δὲ μύρμηκες εἶπον αὐτῷ· "Διὰ τί τὸ θέρος οὐ συνῆγες καὶ σὺ τροφήν;" Ὁ δὲ εἶπεν· "Οὐκ ἐσχόλαζον, ἀλλ’ ᾖδον μουσικῶς." Οἱ δὲ γελάσαντες εἶπον· "Ἀλλ’ εἰ θέρους ηὔλεις, χειμῶνος ὀρχοῦ".» Επιμύθιο Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ ΟΥ ΔΕΙ ΤΙΝΑ ΑΜΕΛΕΙΝ ΕΝ ΠΑΝΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ, ΙΝΑ ΜΗ ΛΥΠΗΘΗ. (Ο μύθος μας διδάσκει ότι δεν πρέπει να αμελούμε τις υποχρεώσεις μας, για να μην βρεθούμε σε δύσκολη θέση.)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου