ΟΙ ΣΩΡΕΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ: «Η ΓΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΤΗΣ»

Στον κόσμο της λαϊκής παράδοσης, υπάρχει μια κατηγορία ιστοριών που δεν μοιάζει με καμία άλλη. Πρόκειται για τα Σωρευτικά Παραμύθια (Cumulative Tales), όπου η πλοκή δεν εξελίσσεται γραμμικά, αλλά «χτίζεται» πάνω στην επανάληψη και την κλιμάκωση. Το πιο εμβληματικό δείγμα αυτού του είδους είναι το αγγλικό παραμύθι «Η ΓΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΤΗΣ», μια ιστορία που επιβιώνει εδώ και αιώνες, διατηρώντας μια γοητευτική, αν και κάπως σκοτεινή, αλλόκοτη αίσθηση.

Η ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ

Τα σωρευτικά παραμύθια λειτουργούν σαν μια λεκτική αλυσίδα. Κάθε φορά που προστίθεται ένας νέος

χαρακτήρας, ο αφηγητής επαναλαμβάνει όλη την προηγούμενη σειρά γεγονότων. Σκοπός τους δεν ήταν μόνο η διασκέδαση, αλλά και η εξάσκηση της μνήμης και της άρθρωσης. Στη συγκεκριμένη ιστορία, η άρνηση ενός γουρουνιού να πηδήξει έναν φράχτη κινητοποιεί μια ολόκληρη στρατιά από ζώα, αντικείμενα και στοιχεία της φύσης, καταλήγοντας σε μια χαοτική αλλά ρυθμική αλληλουχία εκβιασμών και απειλών.

Η ΓΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΤΗΣ 

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ: ΛΑΪΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Μια φορά κι έναν καιρό, μια γριά σκούπιζε το σπίτι της, όταν βρήκε ένα εξάπενσο. «Τι να το κάνω αυτό το εξάπενσο;» είπε η γριά. «Θα πάω στην αγορά και θα αγοράσω ένα γουρούνι». Καθώς γύριζε στο σπίτι της, έφτασε σε έναν φράχτη με σκαλοπάτια, αλλά το γουρούνι δεν ήθελε να πηδήξει από πάνω.

Η γριά πήγε λίγο παρακάτω και βρήκε έναν σκύλο. Του είπε: «Σκύλε! Σκύλε, δάγκωσε το γουρούνι! Το γουρούνι δεν πηδάει τον φράχτη, κι εγώ δεν θα φτάσω στο σπίτι μου απόψε». Αλλά ο σκύλος αρνήθηκε.

Πήγε λίγο παρακάτω και βρήκε ένα ξύλο. Του είπε: «Ξύλο! Ξύλο, χτύπα τον σκύλο! Ο σκύλος δεν δαγκώνει το γουρούνι, το γουρούνι δεν πηδάει τον φράχτη, κι εγώ δεν θα φτάσω στο σπίτι μου απόψε». Αλλά το ξύλο αρνήθηκε.

Πήγε λίγο παρακάτω και βρήκε μια φωτιά. Της είπε: «Φωτιά! Φωτιά, κάψε το ξύλο! Το ξύλο δεν χτυπάει τον σκύλο, ο σκύλος δεν δαγκώνει το γουρούνι, το γουρούνι δεν πηδάει τον φράχτη, κι εγώ δεν θα φτάσω στο σπίτι μου απόψε». Αλλά η φωτιά αρνήθηκε.

Πήγε λίγο παρακάτω και βρήκε νερό. Του είπε: «Νερό! Νερό, σβήσε τη φωτιά! Η φωτιά δεν καίει το ξύλο, το ξύλο δεν χτυπάει τον σκύλο, ο σκύλος δεν δαγκώνει το γουρούνι, το γουρούνι δεν πηδάει τον φράχτη, κι εγώ δεν θα φτάσω στο σπίτι μου απόψε». Αλλά το νερό αρνήθηκε.

Πήγε λίγο παρακάτω και βρήκε ένα βόδι. Του είπε: «Βόδι! Βόδι, πιες το νερό! Το νερό δεν σβήνει τη φωτιά, η φωτιά δεν καίει το ξύλο, το ξύλο δεν χτυπάει τον σκύλο, ο σκύλος δεν δαγκώνει το γουρούνι, το γουρούνι δεν πηδάει τον φράχτη, κι εγώ δεν θα φτάσω στο σπίτι μου απόψε». Αλλά το βόδι αρνήθηκε.

Πήγε λίγο παρακάτω και βρήκε έναν χασάπη. Του είπε: «Χασάπη! Χασάπη, σφάξε το βόδι! Το βόδι δεν πίνει το νερό, το νερό δεν σβήνει τη φωτιά, η φωτιά δεν καίει το ξύλο, το ξύλο δεν χτυπάει τον σκύλο, ο σκύλος δεν δαγκώνει το γουρούνι, το γουρούνι δεν πηδάει τον φράχτη, κι εγώ δεν θα φτάσω στο σπίτι μου απόψε». Αλλά ο χασάπης αρνήθηκε.

Πήγε λίγο παρακάτω και βρήκε ένα σκοινί. Του είπε: «Σκοινί! Σκοινί, κρέμασε τον χασάπη! Ο χασάπης δεν σφάζει το βόδι, το βόδι δεν πίνει το νερό, το νερό δεν σβήνει τη φωτιά, η φωτιά δεν καίει το ξύλο, το ξύλο δεν χτυπάει τον σκύλο, ο σκύλος δεν δαγκώνει το γουρούνι, το γουρούνι δεν πηδάει τον φράχτη, κι εγώ δεν θα φτάσω στο σπίτι μου απόψε». Αλλά το σκοινί αρνήθηκε.

Πήγε λίγο παρακάτω και βρήκε έναν ποντικό. Του είπε: «Ποντικέ! Ποντικέ, φάε το σκοινί! Το σκοινί δεν κρεμάει τον χασάπη, ο χασάπης δεν σφάζει το βόδι, το βόδι δεν πίνει το νερό, το νερό δεν σβήνει τη φωτιά, η φωτιά δεν καίει το ξύλο, το ξύλο δεν χτυπάει τον σκύλο, ο σκύλος δεν δαγκώνει το γουρούνι, το γουρούνι δεν πηδάει τον φράχτη, κι εγώ δεν θα φτάσω στο σπίτι μου απόψε». Αλλά ο ποντικός αρνήθηκε.

Πήγε λίγο παρακάτω και βρήκε μια γάτα. Της είπε: «Γάτα! Γάτα, φάε τον ποντικό! Ο ποντικός δεν τρώει το σκοινί, το σκοινί δεν κρεμάει τον χασάπη, ο χασάπης δεν σφάζει το βόδι, το βόδι δεν πίνει το νερό, το νερό δεν σβήνει τη φωτιά, η φωτιά δεν καίει το ξύλο, το ξύλο δεν χτυπάει τον σκύλο, ο σκύλος δεν δαγκώνει το γουρούνι, το γουρούνι δεν πηδάει τον φράχτη, κι εγώ δεν θα φτάσω στο σπίτι μου απόψε».

Η γάτα απάντησε: «Αν μου φέρεις γάλα από την αγελάδα, θα το κάνω». Η γριά έφερε σανό στην αγελάδα, η αγελάδα έδωσε γάλα, και τότε η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε:

Η γάτα άρχισε να τρώει τον ποντικό, ο ποντικός άρχισε να τρώει το σκοινί, το σκοινί άρχισε να κρεμάει τον χασάπη, ο χασάπης άρχισε να σφάζει το βόδι, το βόδι άρχισε να πίνει το νερό, το νερό άρχισε να σβήνει τη φωτιά, η φωτιά άρχισε να καίει το ξύλο, το ξύλο άρχισε να χτυπάει τον σκύλο, ο σκύλος άρχισε να δαγκώνει το γουρούνι, και το γουρούνι πήδηξε τον φράχτη. Κι έτσι, η γριά έφτασε στο σπίτι της εκείνο το βράδυ.