Ο ΣΠΑΘΙ ΕΞΚΑΛΙΜΠΕΡ

από το THE BOOK OF ROMANCE του ANDREW LANG)

Μετά τις μεγάλες μάχες κατά των έντεκα βασιλέων, ο Βασιλιάς ARTHUR βρισκόταν στο Καίρλεον της Ουαλίας. Εκεί ήρθε ένας αγγελιαφόρος που του είπε ότι ο Βασιλιάς Πέλλινορ είχε στήσει τη σκηνή του δίπλα σε μια πηγή στο δάσος και προκαλούσε κάθε ιππότη που περνούσε. Ο ARTHUR, ανυπόμονος να δοκιμάσει τη δύναμή του, οπλίστηκε και ίππευσε μόνος του για να τον βρει.

Στον δρόμο συνάντησε τον MERLIN, μεταμφιεσμένο σε παιδί, που του είπε: «Είσαι ανόητος που πηγαίνεις να παλέψεις, γιατί εκείνος ο ιππότης είναι πιο δυνατός από σένα». Ο ARTHUR εξοργίστηκε και συνέχισε τον δρόμο του. Όταν έφτασε στην πηγή, είδε τον ιππότη καθισμένο σε μια καρέκλα, οπλισμένο από την κεφαλή μέχρι τα πόδια.— «Γιατί δεν αφήνεις κανέναν να περάσει;» ρώτησε ο ARTHUR. — «Είναι το έθιμό μου», απάντησε ο Πέλλινορ. «Αν θέλεις να περάσεις, πρέπει να μονομαχήσεις μαζί μου.»

Επιτέθηκαν ο ένας στον άλλον με τόση ορμή που τα δόρατά τους έγιναν κομμάτια μέχρι τις γροθιές τους. Έπειτα τράβηξαν τα σπαθιά τους. Η μάχη κράτησε ώρες. Ο ARTHUR χτυπούσε με λύσσα, αλλά ο Πέλλινορ ήταν έμπειρος. Σε ένα τρομερό χτύπημα, το σπαθί του ARTHUR συνάντησε το σπαθί του αντιπάλου του και έσπασε σε δύο

κομμάτια, αφήνοντας μόνο τη λαβή στο χέρι του Βασιλιά.

— «Τώρα είσαι στο έλεός μου», είπε ο Πέλλινορ. «Παραδώσου ή θα σε σκοτώσω.» — «Ο θάνατος είναι προτιμότερος από την ατίμωση της παράδοσης», απάντησε ο ARTHUR και όρμησε πάνω του με τα γυμνά του χέρια.

Τότε ο MERLIN εμφανίστηκε και έριξε ένα ξόρκι ύπνου στον Πέλλινορ. Ο Βασιλιάς τρόμαξε: «Μέρλιν, τον σκότωσες; Ήταν ο καλύτερος ιππότης που έχω συναντήσει!» — «Μην φοβάσαι», είπε ο μάγος. «Θα ξυπνήσει σε τρεις ώρες. Αλλά τώρα, επειδή δεν έχεις σπαθί, πρέπει να έρθεις μαζί μου για να βρούμε το αληθινό σου όπλο.»

Ιππευσαν μέσα από δάση τόσο πυκνά που το φως του ήλιου δεν έφτανε στο έδαφος, μέχρι που βγήκαν σε μια πεδιάδα και είδαν μια λίμνη, πλατιά και γαλήνια. Καθώς ο ARTHUR κοίταζε το νερό, είδε ένα χέρι και έναν βραχίονα, ντυμένο με λευκό μετάξι (samite), να υψώνεται από το κέντρο της λίμνης κρατώντας ένα σπαθί που η λαβή του ήταν στολισμένη με χρυσό και πολύτιμους λίθους.

— «Εκεί είναι το σπαθί σου», είπε ο MERLIN. Την ίδια στιγμή είδαν μια κοπέλα να περπατά πάνω στα νερά. — «Ποια είναι αυτή;» ρώτησε ο Βασιλιάς. — «Είναι η Κυρά της Λίμνης», απάντησε ο MERLIN. «Μέσα σε εκείνο τον βράχο υπάρχει ένα παλάτι πιο όμορφο από κάθε άλλο, και εκείνη ζει εκεί. Μίλησέ της ευγενικά και θα σου δώσει το σπαθί.»

Η κοπέλα πλησίασε και ο ARTHUR την χαιρέτησε: — «Δέσποινα, θα ήθελα πολύ να αποκτήσω αυτό το σπαθί, γιατί το δικό μου έσπασε.» — «Βασιλιά Άρθουρε», είπε εκείνη, «το σπαθί ονομάζεται Εξκάλιμπερ, που σημαίνει "Κόβει το Ατσάλι". Θα σου το δώσω, αν μου υποσχεθείς ότι θα μου δώσεις ένα δώρο όταν σου το ζητήσω.» — «Ορκίζομαι», είπε ο ARTHUR.

Τότε είδαν μια βάρκα κρυμμένη στις καλαμιές. Μπήκαν μέσα και ο ARTHUR κωπηλάτησε μέχρι το κέντρο. Όταν έφτασε κοντά στο χέρι, άπλωσε τα δάχτυλά του και πήρε το σπαθί. Αμέσως, το χέρι βυθίστηκε κάτω από το νερό και χάθηκε.

Καθώς επέστρεφαν, ο ARTHUR κοίταζε το σπαθί με θαυμασμό. Ήταν τόσο κοφτερό που θα μπορούσε να κόψει έναν κορμό δέντρου με ένα χτύπημα, και τα πετράδια στη λαβή έφεγγαν σαν αστέρια. — «Πες μου», ρώτησε ο MERLIN, «τι θεωρείς πιο πολύτιμο; Το σπαθί ή τη θήκη;» — «Μα φυσικά το σπαθί!» είπε ο Βασιλιάς. — «Είσαι ανόητος», είπε ο MERLIN με ένα χαμόγελο. «Η θήκη είναι το μεγαλύτερο δώρο. Γιατί όσο την έχεις πάνω σου, καμία πληγή δεν θα σε κάνει να ματώσεις και κανένας εχθρός δεν θα μπορέσει να σου πάρει τη ζωή. Γι' αυτό, φύλαξέ την καλύτερα από τα μάτια σου.»

Ο ARTHUR έδεσε τη θήκη στη ζώνη του και ένιωσε μια δύναμη να πλημμυρίζει το σώμα του. Επέστρεψαν στο Καίρλεον, όπου οι ιππότες του τον υποδέχτηκαν με ζητωκραυγές, και όταν άκουσαν την ιστορία για την Κυρά της Λίμνης και το Εξκάλιμπερ, κατάλαβαν ότι ο Βασιλιάς τους ήταν ευλογημένος από τις δυνάμεις της γης και του νερού.