Ο ΛΥΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΤΑ ΚΑΤΣΙΚΑΚΙΑ ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

Ο ΛΥΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΤΑ ΚΑΤΣΙΚΑΚΙΑ

ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

Σε μια παλιά κάμαρη ενός σπιτιού στο δάσος, μια γριά κατσίκα κάλεσε τα επτά παιδιά της. «Πρέπει να πάω στο δάσος για τροφή», τους είπε με φωνή γεμάτη αγωνία. «Προσέχετε τον λύκο. Είναι τεχνίτης της εξαπάτησης. Θα τον αναγνωρίσετε από τη βραχνή φωνή και τα μαύρα του πόδια».

Μόλις η μάνα έφυγε, ο λύκος χτύπησε την πόρτα. «Ανοίξτε, παιδιά μου, η μητέρα σας

επέστρεψε». Αλλά η φωνή του ήταν τραχιά και τα κατσικάκια δεν πλανήθηκαν. Ο λύκος, επίμονος στο κυνήγι του, έφαγε μια μεγάλη ποσότητα κιμωλίας για να λεπτύνει τη φωνή του. Επέστρεψε, αλλά τα μαύρα του πόδια που ακουμπούσαν στο περβάζι τον πρόδωσαν ξανά. Τότε, πήγε στον μυλωνά και τον ανάγκασε να του πασπαλίσει τα πόδια με λευκό αλεύρι.

Την τρίτη φορά, τα κατσικάκια πίστεψαν πως ήταν η μητέρα τους και άνοιξαν την πόρτα. Ο τρόμος που ακολούθησε ήταν απόλυτος. Τα παιδιά προσπάθησαν να κρυφτούν —κάτω από το τραπέζι, στο κρεβάτι, στον φούρνο, στην κουζίνα, στο ντουλάπι, στη σκάφη— όμως ο λύκος τα βρήκε και τα κατάπιε ένα προς ένα. Μόνο το μικρότερο, που είχε κρυφτεί στη θήκη του μεγάλου ρολογιού, κατάφερε να σωθεί.

Ο λύκος, χορτάτος και βαρύς, ξάπλωσε κάτω από ένα δέντρο και αποκοιμήθηκε βαθιά. Όταν η μάνα επέστρεψε και αντίκρισε την καταστροφή, ο θρήνος της έσκισε τη σιωπή του δάσους. Το μικρό κατσικάκι βγήκε από την κρυψώνα του και της διηγήθηκε τα γεγονότα.

Με μια αποφασιστικότητα που πήγαζε από την απόγνωση, η μάνα βρήκε τον λύκο να ροχαλίζει. Παρατήρησε πως κάτι κουνιόταν μέσα στην κοιλιά του. Με ένα ψαλίδι, άνοιξε το στομάχι του θηρίου και τα έξι κατσικάκια βγήκαν έξω σώα και αβλαβή, καθώς ο λύκος μέσα στη λαιμαργία του τα είχε καταπιεί ολόκληρα.

Η κατσίκα διέταξε τα παιδιά να μαζέψουν μεγάλες, βαριές πέτρες. Γέμισαν την κοιλιά του λύκου και η μάνα την έραψε ξανά με γρήγορες κινήσεις. Όταν ο λύκος ξύπνησε, ένιωσε μια τρομερή δίψα. Καθώς πλησίασε στο πηγάδι να πιει νερό, το βάρος των πετρών τον τράβηξε στον βυθό. Ο λύκος πνίγηκε, και τα επτά κατσικάκια μαζί με τη μητέρα τους χόρεψαν γύρω από το πηγάδι, ελεύθερα πια από τη σκιά του τρόμου.