Ο ΛΥΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΑΝΟΣ

Ένας λύκος, καθώς έτρωγε, πνίγηκε από ένα κόκαλο που στάθηκε στον λαιμό του. Υποφέροντας από τον πόνο, υποσχέθηκε μια μεγάλη αμοιβή σε όποιον θα τον βοηθούσε. Ένας γερανός, με τον μακρύ του λαιμό, δέχτηκε την πρόκληση. Έβαλε το κεφάλι του βαθιά στο στόμα του λύκου, έπιασε το κόκαλο και το έβγαλε. Όταν όμως ζήτησε την αμοιβή του, ο λύκος του είπε: «Δεν σου φτάνει που έβαλες το κεφάλι σου στο στόμα ενός λύκου και το έβγαλες σώο, ζητάς και αμοιβή;».

Πρωτότυπο «Λύκος ὀστέον καταπιὼν περιῄει ζητῶν τὸν ἰασόμενον... Γέρανος δὲ ἐπὶ μισθῷ ὑπέσχετο... Ὁ δὲ λύκος ἔφη· "Οὐκ ἀγαπᾷς ὅτι ἐκ λύκου στόματος τὴν κεφαλὴν σώαν ἐξήγαγες, ἀλλὰ καὶ μισθὸν ἀπαιτεῖς;"»

Επιμύθιο Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΛΟΙ ΟΤΙ Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΠΟΝΗΡΩΝ ΧΑΡΙΣ ΕΣΤΙ ΤΟ ΜΗ ΠΡΟΣΑΔΙΚΕΙΣΘΑΙ ΥΠ' ΑΥΤΩΝ. (Ο μύθος δείχνει ότι η μεγαλύτερη χάρη που μπορείς να περιμένεις από έναν πονηρό άνθρωπο είναι το να μην σου κάνει κακό.)