Η Linda-Gold δεν ήταν μια συνηθισμένη πριγκίπισσα. Τα μαλλιά της ήταν τόσο μακριά και χρυσά που έμοιαζαν να φέγγουν μέσα στο ημίφως του παλατιού. Όμως, η μοίρα της άλλαξε όταν ο Βασιλιάς των Τρολ, ένας πονηρός και πανίσχυρος άρχοντας των βουνών, την είδε και αποφάσισε να την κάνει δική του. Με μάγια και τεχνάσματα, την παρέσυρε βαθιά μέσα στο σκιερό δάσος, εκεί όπου οι ρίζες των δέντρων θυμίζουν φίδια και ο αέρας μυρίζει υγρασία και παλιά ξόρκια.
Ο ιππότης του βασιλείου, φορώντας τη χρυσή του πανοπλία που είχε σφυρηλατηθεί από το πιο καθαρό μέταλλο, ορκίστηκε να τη φέρει πίσω. Όταν τελικά τη βρήκε, η Linda-Gold καθόταν πάνω σε ένα λευκό άλογο, αμίλητη και χλωμή. Τα μαλλιά της, που κάποτε έλαμπαν σαν ήλιος, τώρα έμοιαζαν με λευκή ομίχλη, καθώς είχαν αγγιχτεί από τη μαγεία των τρολ.
— «Πρέπει να φύγουμε τώρα, πριγκίπισσα», είπε ο ιππότης με φωνή σταθερή, αν και η καρδιά του χτυπούσε δυνατά. «Το μονοπάτι κλείνει πίσω μας και οι σκιές μεγαλώνουν».
Καθώς άρχισαν να προχωρούν, το δάσος φαινόταν να αντιδρά. Τα δέντρα πύκνωναν και παράξενα πλάσματα εμφανίζονταν στα κλαδιά. Ένα μεγάλο πουλί με στέμμα στο κεφάλι, ο απεσταλμένος του Βασιλιά των Τρολ, τους ακολουθούσε από ψηλά.
— «Πού νομίζετε ότι πηγαίνετε;» κρώρωξε το πουλί. «Κανείς δεν φεύγει από το βασίλειο των σκιών χωρίς να πληρώσει το τίμημα».
Ο ιππότης δεν έβγαλε το σπαθί του· ήξερε πως ενάντια στα τρολ, το ατσάλι δεν αρκεί. Χρειάζεται πίστη. — «Κράτα τα γκέμια σφιχτά, Linda-Gold», τη συμβούλεψε. «Μην κοιτάξεις πίσω, ό,τι κι αν ακούσεις. Οι ψίθυροι που ακούς δεν είναι ο άνεμος, είναι οι υποσχέσεις του Βασιλιά των Τρολ που προσπαθεί να σε δελεάσει να επιστρέψεις».
Η πριγκίπισσα ένιωθε το κρύο να την τυλίγει, αλλά η λάμψη της πανοπλίας του ιππότη δίπλα της ήταν σαν μια ζεστή εστία. Προχώρησαν μέσα από βάλτους και απόκρημνα βράχια, εκεί όπου το σκοτάδι ήταν τόσο πυκνό που μπορούσες να το αγγίξεις.
— «Είμαστε σχεδόν στην έξοδο», αναφώνησε ο ιππότης καθώς μια αχτίδα πραγματικού φωτός φάνηκε στο βάθος.
Τότε, η γη σείστηκε. Ο Βασιλιάς των Τρολ εμφανίστηκε ως ένας τεράστιος βράχος που μεταμορφωνόταν. — «Άφησέ την!» βρυχήθηκε. «Ανήκει στο βουνό τώρα!»
Ο ιππότης στάθηκε ανάμεσα στην πριγκίπισσα και το θηρίο. — «Ανήκει στο φως και στην ελευθερία της», απάντησε.
Με μια τελευταία προσπάθεια, το άλογο κάλπασε προς την έξοδο. Μόλις το πρώτο φως του ήλιου άγγιξε τη Linda-Gold, τα μαλλιά της έγιναν και πάλι χρυσά και η πανοπλία του ιππότη άστραψε τόσο δυνατά που τύφλωσε τα πλάσματα του δάσους. Η μαγεία λύθηκε. Το δάσος των τρολ έμεινε πίσω τους, μια μακρινή, σκοτεινή ανάμνηση, καθώς οι δύο τους επέστρεφαν θριαμβευτές στον κόσμο των ανθρώπων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου